W 1888 van Gogh przeniósł się do Arles wewnątrz Prowansji. Podróż ta okazała się znajdować się najważniejsza do wnętrza życiu twórcy. Tam, gdzie usilnie świeci słońce, barwy przedmiotów wydają się w wyższym stopniu czyste także kontrastowe. Van Gogh z całą tego świadomością podążał zbyt światłem. W Arles ukształtował się wewnątrz pełni klasa jego malarstwa, który charakteryzują intensywne barwy odbijane od momentu przedmiotów plus intuicyjnie zestawione kontrastowo, czasem z przewagą żółci, gruba faktura oraz deformacja, traktowane w charakterze środki ekspresji. Powstaje wiele obrazów, np. Nocna kawiarnia oznacza to Taras kawiarni do wnętrza nocy. Vincent, chcąc ustanowić z Arles główny punkt artystyczne, przekonał Paula Gauguina, by ten przyłączył się do niego. Wynajął "Żółty Dom", w środku którym potem wszystkiego malowali. Między malarzami dochodziło ale do konfliktów. 23 grudnia po kolejnej gwałtownej kłótni Vincent zagroził przyjacielowi brzytwą plus do wnętrza stanie najwyższego wzburzenia obciął sobie ucho, natomiast od tego czasu wręczył je wewnątrz kopercie miejscowej prostytutce. Następnego dnia został znaleziony spokrewniony śmierci również umiejscowiony do wnętrza szpitalu wewnątrz Arles. Odtąd ataki halucynacji dodatkowo załamania nerwowe nawiedzały go jeszcze częściej, przeplatając się z okresami dobrego samopoczucia również jasności umysłu. W tym okresie tworzy najwięcej uznanych na wskroś krytyków dzieł. Najbardziej znanym są Słoneczniki.
W marcu 1889 roku obywatele Arles wypędziła van Gogha z miasta[potrzebne źródło]. W maju twórca podjął się leczenia się wewnątrz szpitalu psychiatrycznym wewnątrz St. Remy. Tam stwierdzono u niego epilepsję (chociaż obecnie podejrzewa się, że cierpiał na porfirię). Malował m.in. Irysy, jeden z jego najpopularniejszych Autoportretów również serię obrazów przedstawiających Cyprysy. Na początku 1890 roku opublikowana została pierwsza pozytywna nota jego prac autorstwa Alberta Auriera.